Ode aan alle vaders

Vaderdag komt er weer aan. Kinderen knutselen massaal aan iets moois voor de allerliefste papa van de wereld. Papa is allang niet meer de man die op zondag het vlees komt snijden. Vaders zijn steeds vaker thuis, hebben een papadag of zijn thuisblijfvader. En doen de opvoeding samen met moeders. Wat opvalt: vaders doen het ánders.

Van mij!

Dat merkte ik ook toen mijn eerste kind, een zoon, ter wereld kwam. Ik wilde hem alleen maar bij mij houden, niet uit handen geven. Vol hormonen dacht ik alleen maar: hij is van MIJ, helemaal alleen van MIJ! Gelukkig werkte er ook nog een beetje gezond verstand. Ik gaf hem dus regelmatig braaf aan mijn man. Het leek mij wel handig dat hij ook een band met zijn papa kon opbouwen. Bijkomend voordeel: ik kon even bijkomen. Broodnodig na alle slapeloze nachtjes en borstvoedingen.

‘Papaaaaa!’

Maar hij deed het anders dan ik. Help! Mijn manier was toch de beste? Voordat ik het wist, riep ik weer vanonder de douche tips over hoe onze zoon getroost moest worden. Niet handig. Mijn man moest zijn eigen weg vinden. Die vond hij ook; het duurde alleen wat langer. Inmiddels hebben we er ook nog een prachtige dochter bij. Mijn man heeft zijn eigen weg echt wel gevonden in de opvoeding. Hij vond de babyfase niet de allerleukste fase, maar hij dééd het wel! Het is zo leuk om te zien dat zoon en dochter heel hard “Papaaaaa!” roepen als hij thuiskomt.

Brullen

De babyfase is voorbij, het opvoeden in volle gang. Ik merk ook nu de verschillen. Onze dochter van 1,5 is nogal pittig. Als haar broer maar een vinger naar haar uitsteekt, brult ze al. Ik ga meteen regelen en sussen. Mijn man smeert eerst even zijn broodje. Of typt zijn mailtje af. Tegen die tijd is het eigenlijk alweer opgelost. Broer heeft haar een knuffel gegeven. Of de poes loopt langs, de beste afleiding die er is. Of niet, en dan helpt hij alsnog met oplossen. En als werkende moeder wil ik soms alles tegelijk doen. De was, een legoauto bouwen, een poes kleien. Mijn man zit gewoon de hele ochtend te spelen op de grond. De was? Die vouwt hij s ’avonds op, voor een voetbalwedstrijd op tv.
Dus ja, vaders doen het anders. En moeders kunnen daar soms best iets van leren!

 

Rianne