Eenzaam, maar niet alleen

Daar zit je dan. In de kraamweek ben je verwend door de kraamverzorgster. Kreeg je voedzame ontbijtjes op bed. Mocht je overdag dutjes doen. Je huishouden werd verzorgd. Mijn eerste kraamverzorgster verschoonde zelfs mijn bed elke dag (écht!). En dan ineens houdt het op en wordt het stil. Op de geluidjes van je baby na. Hoe blij en gelukkig je met je baby ook bent, je kunt je toch best eenzaam voelen. Eenzaam, maar niet alleen: want samen met je baby.

Is dat wel normaal?

Jazeker! Dat eenzame gevoel na de bevalling is iets wat veel kersverse moeders doormaken (partners schijnen hier minder last van te hebben). Je partner is weer aan het werk, of je bent een alleenstaande ouder. Vriendinnen werken ook gewoon door. Misschien ken je nog niet zoveel mensen in de buurt waar je woont. Je hebt met een baby niet meer de vrijheid die je eerder had. Je kletst de hele dag tegen je baby aan, maar het is een erg eenzijdig gesprek. Zelf had ik na de geboorte van mijn eerste niet de beschikking over een auto om eropuit te gaan. Die had mijn man mee naar zijn werk. We woonden in een dorp waar ik niet zelf vandaan kwam. Sociale contacten in de buurt had ik nog niet echt. Ik vond het inderdaad best eenzaam in het begin!

Help (het gaat niet over)!

Meestal gaat dat gevoel vanzelf weer over. Je kind wordt groter en krijgt zijn eigen sociale contacten. Daardoor krijg je als ouder ook weer meer contact met mensen die in dezelfde levensfase zitten. Soms kun je je ook eenzaam blíjven voelen. Bijvoorbeeld als je familie niet in de buurt woont. Of als je als werkende ouder al je overige tijd aan je kind besteedt. En dus weinig tijd hebt voor andere dingen. Met wie deel je dan je mooie momenten die je met je kind beleeft? En aan wie spiegel je je onzekerheden over de opvoeding?

It takes a village to raise a child

Blijf niet zitten met eenzame gevoelens! Je kunt iets leuks met je kind gaan doen waar ook andere ouders te vinden zijn. Bijvoorbeeld babyzwemmen, ouder en kind gym, muziek op schoot. Er is een grote kans dat er een ouder tussen zit waarmee het klikt. Er zijn ook legio Facebookpagina’s waar je lotgenoten kunt vinden. Bibliotheken organiseren ook vaak leuke activiteiten. Is dat niet helemaal wat je zoekt, of vind je dat nog te spannend? Zou je het fijn vinden als er af en toe iemand bij jóu langs komt? En wil je graag samen praten over de opvoeding van je kind? Ook dat is mogelijk. De organisatie Home-Start linkt je aan een ervaren en getrainde vrijwilliger die je kan ondersteunen. Diegene kan je ook helpen je sociale netwerk uit te breiden. Kijk voor meer informatie op www.home-start.nl.

 

Rianne (jeugdarts)

 

Eenzaam, maar niet alleen, opvoedblog september