Beeldschermtijd

Niet meer uit onze maatschappij weg te denken; er zijn enorm veel mogelijkheden met schermen in deze tijd. Van tablet tot tv. Van telefoon tot de PlayStation. Maar ook filmpjes, muziek en spelletjes. Alles is mogelijk. Maar is het allemaal wel nodig? En in hoeverre is het een verrijking voor de jeugd van tegenwoordig? Volgens het WHO; de Wereldgezondheidsorganisatie (zie link voor meer informatie) zitten er meer haken en ogen aan schermgebruik dan van tevoren gedacht. 

De ‘prikkels’ 
Jonge kinderen ontwikkelen ontzettend hard. Kinderen ontwikkelen door te ervaren en door te doen in het ‘echte’ leven. Hoe meer kinderen stil zitten, hoe minder ze doen. Daarnaast heb je als opvoeder minder contact met je kind als je kind naar een scherm kijkt. Hoe vaak moet je ze niet roepen voordat ze reageren als ze een filmpje zitten te kijken of een spelletje op de PlayStation zitten te doen? 

De reden hiervan is dat schermen ontzettend veel prikkels afgeven. Er komen felle kleuren, lichtjes en geluiden vanaf en het zijn constante bewegende beelden. Bij boeken heb je alleen te maken met (felle) kleuren, soms nog een geluidje erbij als het om een geluidsboek gaat maar de meeste voorleesboeken geven geen licht.  

Schermgebruik voor het slapen gaan 
Gaan kinderen lekker dansen op muziek, dan heb je (vaak) alleen met geluid te maken en pakken ze meteen lichaamsbeweging mee. Prikkels die binnenkomen, worden dan omgezet naar een beweging. Vandaar ook het advies om geen schermen te gebruiken vlak voor het slapen gaan. De prikkels die dan in overvloed binnenkomen, moeten eerst verwerkt worden alvorens het lukt om te gaan slapen. 
Betekent dit dan dat je alle schermen het huis uit moet doen? Nee hoor, zeker niet. 
In deze tijd hoort het er zeker bij. Een keer een spelletje of een filmpje is het probleem niet. Het maakt het extra leuk om het samen te doen. Samen op een regenachtige dag onder een dekentje een filmpje kijken of spelletje doen. Een lekker knus moment. 

Ook onderwerp van gesprek tijdens spreekuren 
In de praktijk heb ik tijdens de spreekuren hele wisselende gesprekken met ouders over schermtijd. 
De ene ouder is nog ‘ouderwets’, kinderen mogen (nog) niet op de telefoon of tablet en kijken af en toe tv. De andere ouder heeft de hele dag de tv aanstaan, terwijl de kinderen ondertussen aan het spelen zijn. Gelukkig zijn we hier nog vrij in om zelf te kiezen wat we onze kinderen meegeven. 

Bij mij thuis 
Wij zijn thuis nog ouderwets. We hebben geen PlayStation, geen IPad of tablet. De jongens hebben geen switch of Nintendo. Wel hebben ze ongeveer 10 (voet)ballen, doeltjes, fietsen en een step. 
En een bruin gezicht en geschaafde knieën.  

Franca 

Beeldschermtijd (pdf)